บริหารความเสี่ยงอย่างไร ให้มหาวิทยาลัยรอดภายหลังสถานการณ์ COVID-19

ศูนย์บริหารความเสี่ยง จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เสนอรายงานที่น่าสนใจจาก Deloitte ที่ต้องการแบ่งปันให้ผู้บริหารและคนทำงานในมหาวิทยาลัย ในประเด็นการบริหารความเสี่ยงอย่างไร ให้มหาวิทยาลัยรอดภายหลังสถานการณ์ COVID-19 เพื่อเตรียมความพร้อมรับมือผลกระทบจากการระบาดของ โรคนี้ เป็นการพลิกวิกฤตสู่โอกาส และเพิ่มศักยภาพให้มหาวิทยาลัยอยู่รอดได้หลังสถานการณ์ COVID-19 โดยแบ่งออกเป็น 10 เทคนิค ดังนี้

1. วางแผนความเสี่ยงและแผนฟื้นฟูมหาวิทยาลัย (Plan for enterprise risk and resiliency)

เพื่อให้ยังคงสามารถสร้างโอกาสเชิงบวกและลดกระทบที่เกิดขึ้น ซึ่งประกอบด้วยทีมผู้นำที่มีความเข้มแข็งและกระบวนการบริหารการเปลี่ยนแปลง (Change management) รวมทั้งทบทวนห่วงโซ่ที่เกี่ยวข้องทั้งหมดโดยเฉพาะความสัมพันธ์กับบุคคลหรือหน่วยงานภายนอก

2. ทบทวนโมเดลดั้งเดิมในมหาวิทยาลัย (Rethink conventional models)

และโครงสร้างทางวิชาการของมหาวิทยาลัยใหม่ภายหลังวิกฤติ อาทิ การลงทุนด้านการศึกษา วิจัย หรือภารกิจอื่นๆของมหาวิทยาลัย รวมไปถึงปฏิทินการศึกษาแบบดั้งเดิมของมหาวิทยาลัย

3. ตัดสินใจโดยใช้ข้อมูลและกระบวนการวิเคราะห์ (Drive decisions using data and analytics)

เพื่อให้มหาวิทยาลัยสามารถตัดสินใจได้อย่างแม่นยำและครอบคลุมรอบด้านมากยิ่งขึ้นที่จะเป็นการสร้างคุณค่าที่สูงขึ้น รวมทั้งแสดงข้อมูลที่ชัดเจนในเชิงปริมาณที่เป็นประโยชน์ต่อการบริหารความเสี่ยง

4. ทบทวนกระบวนการบริหารและดำเนินงาน (Rethink administration and operations)

ประเมินกลไกการบริหารเพื่อกำหนดว่าอะไรคือวิกฤติ แล้วแสวงหาโอกาสเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการดำเนินงานในช่วงหลังวิกฤติ

5. ประเมินสุขภาพทางการเงิน (Assess financial health)

กระตุ้นให้เกิดการหารือเกี่ยวกับสภาวะทางการเงินของมหาวิทยาลัยทั้งในระยะกลางและระยะยาว ซึ่งหากพบว่าเกิดปัญหาเกี่ยวกับความยั่งยืนทางการเงิน มหาวิทยาลัยต้องเตรียมการรับมือให้ทันเวลา

6. ดูแลประสบการณ์ของนิสิตนักศึกษา (Curate the student experience)

ควรประเมินวิธีการรักษาหรือปรับกระบวนการให้เหมาะสมกับประสบการณ์ของนิสิตนักศึกษา การสร้างความรู้สึกให้พวกเขาเป็นสมาชิกคนสำคัญของมหาวิทยาลัย

7. ลงทุนแปลงระบบวิชาการสู่ดิจิตอล (Invest in academic digitization)

ปรับตัวสู่การเรียนการสอนบนโลกเสมือน (Virtual) มีผลกระทบต่อประสบการณ์ทางการศึกษาในรูปแบบที่เปลี่ยนไป ดังนั้นจึงเป็นโอกาสให้มหาวิทยาลัยกำหนดหรือออกแบบโมเดลทางการศึกษาใหม่ๆ

8. ปรับรูปแบบแฟ้มสะสมผลงานทางวิชาการใหม่ (Revisit the academic portfolio)

ความรู้สึกต่อคุณค่าของใบปริญญาในปัจจุบันเปลี่ยนแปลงไป เนื่องจากทักษะทางวิชาการเชิงเทคนิคและเกี่ยวกับการประกอบอาชีพที่มีประโยชน์มากกว่าเพื่อเปรียบเทียบกับองค์ความรู้ที่เน้นวิชาการแบบเก่า เพื่อสนับสนุนความต้องการใหม่ๆที่เกิดขึ้นในโลกของการศึกษาและการทำงาน

9. ให้ความสำคัญประเด็นความหลากหลายและการมีส่วนร่วม (Prioritize diversity and inclusion)

รวบรวมข้อมูลในเชิงลึกเกี่ยวกับอุปสรรคและความสามารถในการเข้าถึงซึ่งอาจเป็นตัวกำหนดตลาดเป้าหมายของมหาวิทยาลัย

10. เสริมความสัมพันธ์กับภาคส่วนภายนอก (Bolster relationships with external sector)

จัดเรียงความคาดหวังที่เกี่ยวข้องกับความรับผิดชอบ บทบาทหน้าที่ และทักษะของแรงงาน กับความต้องการที่แปรเปลี่ยนไปตลอดเวลาของผู้เรียนและสังคมภายนอก

อ่านเนื้อหาฉบับเต็มได้ที่ http://www.urm.chula.ac.th/postcovid19response/

• Facebook
• Twitter
• Line